فراسوی اخلاق

دورو برم آدمایی رو می بینم که اسم کمبودهاشون رو گذاشتن اخلاق، نیازها و عقده هاشون، نمایشهای حال بهم زنشون، بی عرضگی هاشون، تعارفهای پر از دروغ و دوریشون، اسم همه اینها رو گذاشتن اخلاق و فکر میکنن کسی که اونا رو میبینه بهشون میگه به به چه آدم خوبی؟؟!!!

یاد نیچه می افتم که مثل یک جنگجوی خشمگین شمشیرشو بلند میکنه و تمام این دروغها رو پاره پاره میکنه.

یاد خودم می افتم که هی میخام فرار کنم از این لجنزار ولی .......

/ 2 نظر / 16 بازدید
روشا

هر وقت میخوای از چیزی فرار کنی اونم راه میفته دنبالت و خودشو جور دیگه بهت نشون میده ... همیشه باید از این حقیقت های بد زندگی فقط گذشت . سال نو مبارک.

متین

فهم صحیح مطلبت تا موقعی که آدم اون مصداق های بیرونی که باعث شده بنویسیش رو نشناسه، خیلی مشکله. شاید فقط تا حدودی بتونم احساست رو درک کنم.