بی خوابی

گاه نوشت های حسین مرادی

تیم ملی باخت. به همین راحتی. اما چندتا چیز

جالب وجود داره که گفتنش خالی از لطف نیست :

1) اینکه اصلا برای خیلیا مهم نیستش که تیم ملی ببازه یا ببره، منطورم اینکه هیچ حسی ندارن. خود من یکی از اینا هستما. از حذفش اصلا ناراحت نیستم. از برد ژاپن بیشتر خوشحال میشم تا ایران. شاید اثرات وضعیت سیاسی ایران هستش که باعث همچین احساسی تو منو امثال من پیدا بشه. یک نوع غریبگی با خیلی چیزا. بعضی وقتا فکر میکنم فردوسی چه ابله بوده که گفته :
چو ایران نباشد تن من مباد   به این بوم و بر زنده یک تن مباد

2) رییس فدراسیون فوتبال شخصیت جالبی داره. البته فکر کنم اصلا شخصیت نداره یعنی شخصیتی برای خودش قائل نیست. فقط به فکر اینکه چطور بتونه حرفای رئیسشو گوش کنه فقط. هرکسی چیزی گفت و یا اتفاقی افتاد هیچ عیبی نداره. مهم رئیسه. البته افراد شبیه به این زیادن تو سیستم مملکت ما.

3) قطبی هم موجود جالب هستش. چرا اینقدر وعده و وعیدای الکی میداد؟ یادمه کلی از شخصیتش تعریف میکردیم. چی شد؟



نوشته شده در ۱۳۸٩/۱۱/٥ساعت ۱:۳٥ ‎ب.ظ توسط حسین مرادی Hosein Moradi نظرات () |